Wystroje zamków

Wystroje zamków Dzięki pewnemu wybitnemu architektowi dokonała się przebudowa Zamku w Pszczynie. W okresie 1870 – 1876 pewien powstał projekt, według którego francuski Aleksander Hipolita Destailleura. Ten dwupiętrowy zamek zyskał swoją świetność, zmieniona została elewacja zamku. Został wprowadzony francuski XVII wieczny szyk i styl. Bardzo też projekt zmienił wygląd zamku od stronu miasta. Projekt zakładał dobudowanie westybulu z trzypiętrową klatką schodową. Jednak największą część projekt zakładał na dobudowanie Sali jadalnej. Mieściła ona stół i 32 krzesła. Do tego w tej Sali według planu miały znajdować się dwa dziewiętnastowieczne sporej wielkości lustra. Każde z nich miało być o powierzchni 14 m2! Jak pisała słynna z urody angielska żona Hansa Heinricha XV, który był kolejnym dziedzicem Zamku Pszczyńskiego: „ Znajdowały się tu hektary tarasów i ogrodów oraz wiele obojętnych rzeźb. Wspaniały porządek reprezentacyjnych przestrzeni z ciężkim bogactwem luksusu, ale bez komfortu i wygody, a nawet bez osobistej łazienki!”. Są to sowa Marz Teresy Olivii Cornwallis – West, które zapisała sobie w swoim osobistym pamiętniku po przyjeździe na zamek. Jednak wojna zmieniła oblicze tego zamku i od 1914 roku przez 3 lata stał się on siedzibą sztabu dowodzącego armii niemieckiej. Zamek w przeciągu tych trzech lat odegrał niechlubną rolę w historii Europy. Jednocześnie był on cesarką Główną Kwaterą i jednocześnie siedzibą sztabu wojsk niemieckich. Za sprawą szefa sztabu głównego marszałka Paula von Hindenburga oraz szefa sztabu wschodniego generała Ericha von Ludendorffa Pszczyna odebrała bardzo znaczącą rolę. A w 1922 Pszczyna została dołączona do odgrodzonego Państwa Polskiego. W 1945 roku do Pszczyny wkroczyła Armia Czerwona, nie zniszczyła ona jednak zamku a zorganizowała w nim szpital. Nie spowodowało to, że zamek uległ zniszczeniu. Rok później otwarto zamek dla odwiedzających, były to pierwsze próby muzealne, które ukazywały sztukę z okresów istnienia zamku, co prawda mebli było nie wiele, ale sporo ukazywało historii z czasów panowania rodziny Hochbergów. Obecnie w Muzeum na Zamku Pszczyńskim znajduje się blisko 80% oryginalnego wyposarzenia wnętrz. Ostatnio w ostatniej dekadzie XX wieku zostały przeprowadzone prace konserwatorskie. Dzięki temu, że zachowały się archiwalne spisy inwentarzowe i ikonografia prace zostały zaplanowane w oparciu o nie. Dawne aranżacje wnętrz i funkcje pomieszczeń zostały przywrócone.

Pałac Habsburgów

Pałac Habsburgów Pałac Habsburgów jest drugą, co do wielkości siedzibą Habsburgów. Potocznie, dlatego właśnie był często nazywany Nowym Zamkiem. Stary zamek to cała część, która była zanim doszło do przebudowy barokowych oficyn. Adam Wielopolski był ostatnim z rodu i sprzedał całą posiadłość. W 1838 właścicielem Zamku Żywieckiego stał się Karol Ludwik Habsburg. To właśnie syn nowego właściciela Albrecht Fryderyk zlecił przebudowy. Dzięki temu, że Carl Pietschce pracował przy pracach zamek miał fachową opiekę. To on rozpoczął przebudowę od barokowych południowych oficyn na nowy pałac. Dzięki tym pracą powstał okazały dwukondygnacyjny budynek. Budynek z portykiem i ryza likiem, został przez to, kto to zlecił nazwany pałacem arcyksięcia Albrechta Fryderyka. Wschodnia część oficyn została połączona w niedługim czasie. Tak, więc prace postępowały bardzo szybko. Tego nowego dwukondygnacyjnego skrzydła projektantem był Emil Irius. Z arcyksiążęcego pałacu do dnia dzisiejszego pozostała część. Jest to tak zwana biały salon z ryzalitu zlokalizowany na drugim piętrze. Umiejscowiony nad głównym wejściem był jedynym niezmienionym pomieszczeniem z 1885 roku. Nawet jego kolejni właściciele zachowali jego pierwotny wygląd poza drobnymi wprowadzeniami nowych obrazów czy niewielkich detali. W końcu jest to przepiękny salon, który ma wymiary 7×12 metrów a pięciookienna ściana z wyjściem na teraz dodaje mu nieprzeciętnego uroku. Wystrój tego pokoju jest neorokokowy wzorowany na wnętrza Schonburgu czy Hofburgu. Dzięki zachowanym z początku XX w., Fotografią doskonale wiemy, co było w tym salonie i wiemy również ze przetrwało to do dnia dzisiejszego. W skład wyposarzenia salonu wchodzi: biały piec ze złoceniami, tapicerowane komplety wypoczynkowe, etażerki, okrągłe stoły i parawany. Obecny wygląd zamku jest dziełem Karola Stefana Habsburga. W XIX w zamek zyskał sektor rozrywkowy i to również za sprawą projektu Emilsa Iriusa. Piętro zajmuje sala balowa o pokaźnych wymiarach 10×18 metrów. Jest to największa sala w Pałacu, ale też jest to sala lustrzana. Białe porcelanowe piece, dwa potężne żyrandole kryształowe dodają szyku pomieszczeniu. Bogato urządzone pomieszczenia, ogród zimowy z modelami żaglowców i egzotycznymi kwiatami. Zegar słoneczny na elewacji jest również wizytówką tego pałacu. Sprowadzane z Włoch piece, łazienki z Anglii, meble z Austrii. To wszystko tworzyło nowoczesne i wyszukane wnętrza.

Wawel

Wawel Położony w zakolu rzeki Wisła – Wawel, jest nie tylko świadkiem minionych epok, ale również wizytówką – Krakowa i jego jednym z najpiękniejszych pomników. Pomimo tego ze blisko 400 lat temu przestał być rezydencją władców Polski wciąż jest miejscem szczególnym. Dla obcokrajowców Kraków i Wawel to esencja polskości. Jest to żywy pomnik polskości i dawnej potęgi, który został wpisany na listę UNESCO. Osadnicze tereny, wapienne wzgórze to rejony, które zostały wybrane na siedzibę Piastów. Urokliwe wzniesienia Jury Krakowsko – Częstochowskiej i Wisła u podnóży zamku dodaje mu nieodpartego uroku. Jednak zanim Wisła na tym odcinku została uregulowana teraz był bagnisty i znajdowały się na nim liczne rozlewiska. Tak, więc warunki nie były zbyt sprzyjające jednak rządy Piastów w znacznym stopniu przyspieszyły rozwój. Kazimierz Odnowiciel zrobił Kraków stolicą Królestwa Polskiego. W tym czasie w większości podczas budowy budowli sakralnych i zamku stosowano elementy murarskie, które skutecznie zastąpiły stosowane do tej pory drzewo. Symbolem suwerennej władzy było wybudowanie kaplicy przypałacowej Rotundy Najświętszej Marii Panny. W XI w. Wzniesiono drugą katedrę – Hetmana. Również była to już budowla wznoszona z wykorzystaniem technik budowlanych. W tym czasie za sprawą Piastów powstała również pierwsza wieża warowna mieszkalna. Epoka Romańska była bogata w dalsze pracę na wzgórzu, za ich sprawą powstały kolejne budowlę. XIII w., Wprowadził do Krakowa styl gotycki. W tedy też Władysław Łokietki, jako pierwszy koronował się na Wawelu. Zapoczątkował tym samym tradycję koronowania w katedrze Wawelskiej. Równie spore zmiany na Wawelu były zasługą Kazimierza Wielkiego, który to zaczął rozbudowywać zamek w stylu gotyckim. Wzniesiono w tedy wierzę znaną dzisiaj pod nazwą Kurza Stopka. W XIV powstała trzecie katedra składająca się już z długiego prezbiterium z ambitem, chóru, korpusem nawy głównej i nowatorki system sklepień, który został w późniejszym czasie wdrożony w całym królestwie. W 1499 roku zamek został strawiony przez pożar, odbudowę rozpoczął Włoch Franciszek Florentczyk, który odbudowując jednocześnie zapoczątkował dzieła inspirowane Italią. Odbudowę rozpoczął Aleksander Jagiellończyk a ukończył Zygmunt Stary w 1535 roku. Cała budowla była, więc budowana przez różnych królów i mistrzów sztuki budowlanej ale posiada ona niezwykły polski charakter z włoskimi cechami.